26 10 2008

ABİME MEKTUP

Hayatım on yaşında başladı seni o zaman anladım

Adını sorduğumda o senin abin dediler

Ben önce gelseydim dünyaya

Bende onun abisi olur muyum diye çok düşündüm

 

İyiki de ben önce gelmemişim belki sonra sen gelmezdin

O zaman asıl yıkım bu olurdu ağabeysizlik sensizlik

Ne gariptir ki kendimi çok güçlü hissediyorum

Sanırım varlığın uzaktan bile yetiyor

 

Küçükken elimden tutmazdın utanırdın zannederdim

Yada beni sevmediğini düşünürdüm yanılmışım

O zaman öyle gerekliydi öyle oldu anladım seni

Şimdi hissediyorum benim için dünyaları yıkacağını

 

Ne kadar uzak büyüdük birbirimizden

Peki bu saygıyı bu sevgiyi uyandıran neydi bizde

Bezen düşünüyorum yanyanamı devam etseydik

Bu hayatı sürdürmeye oda olur diyerek uzatmıyorum

 

Her sıkıntımda neden aklıma seni aramak geliyor anlamıyorum

Daha onsekizinde öncülük yaptın bana kopsan da bizden

Senden öğrendim hayatta tek başıma idare etmeyi

Sağol sayende şimdi dimdik durabiliyorum

 

Bazen bir anda düşüyorsun aklıma titriyorum

Hemen eski sayfaları karıştırıp resmini buluyorum

Sayfalar eski ama sen her zamanki gibi yenisin

Bu adam yaşlanmayacak diyerek gülüyorum

 

Defteri kapatmadan önce bir sözüm var

İYİKİ HAYATIMDASIN   

                                                                Bilal ÖZDER

12382
0
0
Yorum Yaz