Hayat bu kadar basit mi? Bugün yoksun iste, Ya yarında olmazsan, ya da daha sonra… Bana derdin ya hayattan korkma! Ben sensizlikten dolayı korkuyorum bu hayattan Bakma yüzümün güldüğüne...
Ne gün toprağa bassa ayaklarım çıplak İçim titrer, O vakit anlarım bir sevgili daha düşmüştür Toprağa, Bir bağ kopmuştur, o an her yer titrer O an bir elim havaya...
Boş zamanlarımla kandırdım kendimi Ne bir çocuk oldum, nede bir yetişkin Ne ağlayacak bir göğüs nede bir sevgili İlk kez gördüm sanki bu hayatı Öyle kör yaşıyorum ki, Bende...
Bu kadar ağır olur mu? bir gidiş Bu kadar arkandan seslenmişken Beni hissetmeden gidişin aklımda Duvarları üzerime yıktığın o gün aklımda Hiç susmadan söylediğin o şarkı Bir parça, kırılmamış...
Yavaş Yavaş Zamandan ömrümüzün koptuğu gibi Sende benden kopmaya başla Bakmayalım artık ıslak tenlerimize Belki aramayız da artık birbirimizi, Gözlerimize bakarken Belki erken yaşlanırız sensizlik için de düşünürken Sen ne kadar ayrılsan...
Bugün hiç olmadığım kadar mutsuzum Bir parçam eksik ruhumda Bedenimi saran enerjiden yoksunum Anlık titremeler Anlık yalanlar yaşıyorum Etrafımda eksikler var Nerede kaldı yalnızken konuştuğum kuşlar Sanki içimden ruhumu söküp kuyuya atıyorlar Parça...
Özgürlügüme uçtugum gün Belki özlemim olur Yürüdügüm bu yollarda düşünürken Yalnızlıklarımla tanıştıgım zaman anlatırım, Seni, beni, belkide hiç olmayan ikimizi Kalbimdeki tüm yaprakları savuruyorum, Sonbaharı geldi sanırım kalbimin Yosun bağlamadan önce tazelemeliyim...
Hafif bir esinti var içimde Belki eskiden yoksulluğun verdiği deliklerden Belki de aşk yaralarımın hep açık kalışından Hiç gizem barınmaz mesela içimde Ansızın irkilirim bazen, kendi rüzgarım dan Hemen yere...
Vazgeçtim her şeyden Vakit tamam, istesem de senin olamam Çok geç, yıkıldı tüm zaman önümde Kendimi kötü hissediyorum Sanki özgürlüğüm kayıp gitti benden, ansızın Kimse görmeden, usulca gitti. Geçtiğim köprü çok...
Bir suskunluğuna, Birde bana küsmelerine gittim ben Onun harici hep yanındaydım Ne ellerini bırakabildim Nede kalbini, Yalnızca gider gibi göründüm. Sadece uzak durdum Kavgalardan, çatık kaşlarından Belki de korktum ama gitmedim Gidemedim, Bağrıma bastığım güllerle...
Özlenmek mi tek dert bilinmez, Kavuşamamanın acısı içindeyken, Susuzluğunu dindirme içgüdüsü ile gezerken Kalpten kalbe, Ansızın durup da özlemiş olduğunu anımsamak belki de, Ellerinin her kavuştuğunda ayrılacak olduğunu bilmek belki...
Bir eksik var ruhumuzda Bir tek ses olsa Yahut ruhundan bir parça katsan yeter Ansızın kulağıma buradayım desen Kokun gelse o anda içimi sarsa yeter Senden bir parça gerek bana Çok...